Nu alles plat ligt (op enkele gevels in de Tiensestraat na), is een archeologisch onderzoek gestart op de site tegenover Leo XIII. Hopelijk vinden ze nu eindelijk de sjakos van de grootmoeder van Tobback. 

Hitomi uit Japan leefde afgelopen jaar in Jericho. Ze studeerde afgelopen jaar Nederlands en was dan ook trots om ons een videoboodschap in het Nederlands achter te laten! 

Bedankt Hitomi voor je enthousiasme, openheid en vreugde van het afgelopen jaar! 

Ik herinner mij nog altijd mijn eerste ontmoeting met heel Camino, die allereerste kotmaaltijd. Door de mails van Stijn wist ik dat er vier nieuwelingen waren, maar wie van al die mensen in godsnaam evenzeer van slag was als ik? Geen idee. Ondanks dat heb ik mij nooit eenzaam gevoeld in heel mijn kotleven. Ik denk dat ik blij mag zijn over wie er allemaal op kot zat in mijn eerste jaar, dat er zoveel mensen het beste met mij voorhadden en mij er doorheen sleurden. Ik ben ze daar nog allemaal dankbaar voor.

Er zijn twee dingen die ik (hopelijk voor altijd) zal meedragen van Leo: ten eerste heb ik mijn beste vriendin leren kennen op Camino en ten tweede heb ik door een mede-Caminees mijn vriend ontmoet. Ik weet het, ik weet het: zo’n dingen kunnen evengoed tijdelijk zijn, maar ik vind dat ik als bijna 22-jarige ondertussen wel al volwassener ben dan een 18-jarige die pas afstudeert van het middelbaar. En zelfs als ik die twee ontmoetingen niet zou meerekenen, blijft mijn tijd op Leo XIII onvergetelijk.

Ik wil nog eindigen met te zeggen dat ik op Leo heb geleerd dat ik niet bang moest zijn om mijzelf te zijn. In het middelbaar lukte dat niet: 6 jaar lang deed ik mij anders voor in de hoop dat mensen mij leuk zouden vinden. Meestal zonder resultaat. Maar op Leo heb ik geleerd dat dat nutteloos is: een mens kan toch nooit zijn hele leven liegen over wie hij ècht is? Nu weet ik tenminste dat mijn vrienden mij graag zien om wie ik ben, om alles dat ik zeg en alles dat ik doe.

Dank je wel aan iedereen die ik in de afgelopen vier jaar heb leren kennen, aan iedereen die mij erdoor heeft geholpen op de momenten dat ik het gevoel had dat het niet meer zou lukken en vooral aan iedereen die in mijn leven zal blijven. 

Van zaterdag 10 t.e.m. zondag 18 mei 2014 komt de ESM (Emmanuel School of Mission) uit Rome naar Leuven om met de gelovigen van Leuven ‘naar buiten’ te treden (zoals paus Franciscus ons ook oproept in zijn exhortatie Evangelii Gaudium).

Het Leo XIII seminarie wordt hun uitvalsbasis. Overdag zal er tussen 10u en 17u aanbidding zijn in de kleine kapel. Er zijn ook altijd enkele vrijwilligers aanwezig voor ontmoeting en een fijne babbel. Woensdagavond 14/05 zullen deze jongeren onze viering mee helpen verzorgen.

Het uitgewerkte programma vind je op de website www.leuvenonmission.be.

Op 26/04 en 3/05 zetten we onze deuren open voor geïnteresseerde studenten. Wie interesse heeft om volgend jaar op Leo XIII op kot te gaan is van harte welkom voor een rondleiding, een babbel met studenten en verantwoordelijken, een tasje koffie en een koekje.

De renovatiewerken zijn van start gegaan! De renovatie is in verschillende fases opgedeeld. Men is gestart aan het deel dat langs de de Vesaliusstraat staat gebouwd.

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Tijdens het academiejaar 1965-1966 werd het Leo XIII seminarie voor het eerst opengesteld voor jongens die geen ambitie hadden om priester te worden. Deze 'jongenspeda' kreeg de naam: 'Collegium Vives'. Deze peda werd in 1975 opgeheven toen de faculteit Psychologie kantoren kreeg in een deel van het gebouw. Via Prof. Martin Moors konden we vandaag heel wat archiefstukken bemachtigen, zoals deze foto, maar ook dit grappige 'verslag van onze eerste kontaktvergadering' van 10 oktober 1968. Hieruit twee citaten: